• Το βότανο με τις μαγικές ιδιότητες
• Είναι ένα φαρμακευτικό λουλούδι που φροντίζει για την καλή μας υγεία με πολλούς τρόπους, ως αφέψημα ή λάδι, αφού τόσο τα άνθη, όσο και τα φύλλα της είναι ιδιαίτερα ευεργετικά για τον ανθρώπινο οργανισμό.
• Η Λουίζα είναι από τα πιο φημισμένα φαρμακευτικά βότανα στον κόσμο για την συμβολή της στο αδυνάτισμα, τη λιποδιάλυση, την καταπολέμηση της κατακράτησης υγρών και ως εκ τούτου στη μείωση της κυτταρίτιδας.
• Έχει αντιφλεγμονώδη, αντισπασμωδική και αντιμικροβιακή δράση που το κατατάσσει σε εξαιρετικό βότανο για την αντιμετώπιση αρκετών ασθενειών.
• Λουίζα: το βότανο του θεού
• Δημοφιλές βότανο για την αντιμετώπιση της κυτταρίτιδας

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Όνομα: Λουίζα
Επιστημονική ονομασία: Λιππία η κιτρίοσμος – Aloysiacitriodora
Οικογένεια: Verbenaceae
Άλλα ονόματα: Λεμονόχορτο, γοργογιάννη, αλουίζα, ελουίζα, ομορφόχορτο, αλουσία
Η λουίζαΘα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αυτόχθον βότανο της ελληνικής γης. Συγκεκριμένα στην Κρήτη της έχουν ιδιαίτερη αδυναμία και την αποκαλούν γοργογιάννη. Ωστόσο προέρχεται από τη Νότιο Αμερική και συγκεκριμένα από τη Χιλή και το Περού και καλλιεργείται για τα αρωματικά της φύλλα. Έχει ένα ιδιαίτερα ξεχωριστό, καθαρό, φρουτώδες άρωμα που μοιάζει με εκείνο του λεμονιού, κάτι που δικαιολογεί την ονομασία λεμονόχορτο.
Παλιότερα, η λουίζα ήταν ένα συνηθισμένο καλλωπιστικό φυτό των ευρωπαϊκών κήπων, σήμερα όμως φυτεύεται σπάνια. Είναι θάμνος φυλλοβόλος, με ύψος δύο μέτρων, λογχοειδή φύλλα με χαρακτηριστικό άρωμα και άνθη με χρώμα πράσινο και μοβ.Ο βλαστός της είναι χρώματος γκρι σκούρο, τα φύλλα πράσινο ανοιχτό και τα άνθη ποικίλουν ανάμεσα σε άσπρα, ροζ ή μοβ. Η μορφολογία των φύλλων αποτελείται από τριμερείς σπονδύλους, οδοντωτούς με λογχοειδές σχήμα και το μήκος τους φτάνει έως 7 εκατοστά.
Από το φυτό χρησιμοποιούνται τα φύλλα του που συλλέγονται στα τέλη καλοκαιριού. Αγαπάει τον ήλιο, αντέχει αρκετά στην παγωνιά. Αναπτύσσεται καλύτερα σε ουδέτερα ή ελαφρά όξινα εδάφη που είναι πλούσια σε οργανική ύλη. Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα στις αρχές Μαρτίου και χρειάζεται κλάδεμα όταν πέσουν τα φύλλα της, το φθινόπωρο.
Η Λουίζα ανθίζει το καλοκαίρι και συνήθως φυτρώνει στις άκρες των εξοχικών δρόμων, στα πετρώδη εδάφη πολλών νησιών, ενώ σε περιοχές με γόνιμο έδαφος το ύψος της φτάνει το ενάμισι μέτρο. Καλλιεργείται σε κήπους ή σε γλάστρες στο μπαλκόνι και αντέχει ακόμα κι αν δεν ποτίζεται συχνά.

ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ

Η λουίζα περιέχει αιθέριο έλαιο με κιτράλη, κινεόλη, λεμονένιο και γερανιόλη αλλά και τανίνες, φλαβονοειδή και γλίσχρασμα. Περιέχει επίσης, τις δραστικές ουσίες βερνεναλίνη και βαρβερίνη καθώς και βλέννα.
Οι μεμβράνες στο κάτω μέρος του φύλλου περιέχουν πτητικά έλαια (σε αναλογία 0,90% που αντικαθιστά στην αρωματοποιία την κιτρονέλη, έχει πυκνότητα 0,900 και περιέχει 35% κιτράλη). Για τον λόγο αυτό, τα φύλλα συνθλιβόμενα, αναδίδουν ένα έντονο άρωμα λεμονιού.
Η γεύση της είναι πικρή, λίγο δριμεία και αρωματική.

ΙΣΤΟΡΙΑ & ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Αποκαλείται αλλιώς και χόρτο του Θεού διότι θεωρείται ως ένα από τα βότανα που χρησιμοποιήθηκαν για την περιποίηση των πληγών του Χριστού πριν την ταφή (χωρίς αυτό να επιβεβαιώνεται ιστορικά)
Η λουίζα ήλθε στην Ευρώπη τον 17ο αιώνα από τους Ισπανούς, όπου με τα άνθη του φυτού έφτιαχναν άρωμα. Σύντομα όμως ανακαλύφθηκαν και οι θεραπευτικές ιδιότητες που προκύπτουν, τόσο από τα φύλλα όσο και από τα άνθη, κατατάσσοντας την λουίζα στα φαρμακευτικά βότανα.
Αρχικά, ο γάλλος βοτανολόγος Philibert Commerson έδωσε στο φυτό το όνομα Aloysiatriphylla, όταν όμως το έφερε στο Βασιλικό Κήπο της Μαδρίτης, ο ισπανός γιατρός CasimiroGomezOrtega και ο βοτανολόγος AntonioPaulau έδωσαν στο φυτό τη νέα του ονομασία Aloysiacitriodora, προς τιμή της Μαρία ΛουίζαΤερέζας, πριγκίπισσας της Πάρμα που αργότερα έγινε σύζυγος του βασιλιά Κάρλο IV και βασίλισσα της Ισπανίας.
Ο μοναχός Αγάπιος που έζησε τον 7ο αιώνα, στο «Γεωπονικό» του αναφέρει για τις πολλές θεραπευτικές ιδιότητες της λουίζας.
Ο Κάστωρ Ντουράντε το συνιστούσε σε έγχυμα κατά των στομαχικών παθήσεων και σαν θαυμάσιο χωνευτικό. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιείται έντονα ακόμα και σήμερα.
Ο Cazin το συνιστούσε σαν περίφημο στομαχικό και αντισπασμωδικό, κατά της δυσπεψίας, των γαστραλγιών, των νευρώσεων του στομάχου κ.α.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

-Για προβλήματα του στομάχου και του πεπτικού συστήματος, όπως, δυσπεψία, μετεωρισμό, νευραλγίες και κολικούς του στομάχου και των εντέρων.
-Έχει ηρεμιστικές και τονωτικές του νευρικού συστήματος ιδιότητες.
–Ανακουφίζει από τις ημικρανίες.
-Σταματά τη διάρροια και την αιμορραγία.
-Βοηθά στο αδυνάτισμα, στην εξαφάνιση της κυτταρίτιδας και στην αποβολή των περιττών υγρών.
-Είναι εξαιρετικό φυτό, με σημαντικά οφέλη στη αποτοξίνωση του οργανισμού, στην αύξηση του μεταβολισμού και γενικά στην υγεία και συνολική ευεξία του οργανισμού.
-Ενδύκνειταιγια τον τυμπανισμό και τα αέρια.
-Είναι αποτελεσματικό τονωτικό, αλλά ταυτόχρονα και καταπραϋντικό.
-Είναι διουρητικό και συνίσταται σε περιπτώσεις νεφρολιθιάσεων.
-Είναι αντιπυρετικό. Η διουρητική της δράση βοηθά στην εφίδρωση και την αποβολή του ιδρώτα με αποτέλεσμα την ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος, όταν χρησιμοποιείται σαν αφέψημα.
-Καταπολεμά την κακοσμία του στόματος.Η αλκαλική της δράσηελαχιστοποιεί την δράση των οξέων του στομάχου που προκαλούν αυτήν την κακοσμία.

-Ευεργετικό με καταπλάσματα στους νευρικούς πόνους και νευρικές κεφαλαλγίες, καθώς και στους πόνους των αυτιών.
-Συνίσταται για το πλύσιμο και τον καθαρισμό του προσώπου.

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ

–Το αιθέριο έλαιο του φυτού χρησιμοποιείται και στην αρωματοποιία, ζαχαροπλαστική, ποτοποιία λόγω της ιδιαίτερης μυρωδιάς του.
-Χρησιμοποιείται σαν αρωματικό στα φαγητά και στα γλυκά. Συχνά προτείνεται για τον αρωματισμό του βραστού ψαριού και των διαφόρων σουπών. Ταιριάζει επίσης με τα πουλερικά.
-Χρησιμοποιείται για τον αρωματισμό ποτών, καθώς το πλούσιο άρωμά της αναδεικνύει και ενισχύει το φυσικό άρωμα των φρούτων.

ΜΕΛΕΤΕΣ

-Σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, το βότανο λουίζα, σε συνδυασμό με τα ω-3 λιπαρά οξέα, ενισχύει τη μνήμη και χαρίζει πνευματική διαύγεια.
-Μελέτη του ομογενή επιστήμονα Τομ Καραγιάννη, διευθυντή του Τμήματος Μοριακής και Γονιδιακής Έρευνας του Ινστιτούτου Baker της Μελβούρνης έδειξε ότι η υδροξυτυροσόλη, συστατικό της λουίζας, καταστρέφει τα καρκινικά ερυθρολευχαιμικά κύτταρα Κ562 αλλά όχι τα μονοπυρηνικά κύτταρα του περιφερικού αίματος και εμποδίζει τον πολλαπλασιασμό τους. Παράλληλα τονίζει ότι η αντικαρκινική επίδραση της υδροξυτυροσόλης είναι δύσκολο να αμφισβητηθεί λόγω του μεγάλου αριθμού των αποδείξεων που υπάρχουν.
-Σύμφωνα με έρευνες που πραγματοποιήθηκαν σε μικρό δείγμα ανθρώπων και πειραματόζωων, η εκτεταμένη χορήγηση του βοτάνου συμβάλλει στην αντιμετώπιση παθήσεων:
• Αυξάνει την αντίσταση στο στρες.
• Αποκαθιστά τους παράγοντες φλεγμονής σε άτομα με πολλαπλή σκλήρυνση.
• Αυξάνει την αντοχή των μυών σε συνθήκες χρόνιας καταπόνησης.
• Βελτιώνει την κινητικότητα των αρθρώσεων στους πάσχοντες από αρθριτικές παθήσεις.
• Ενισχύει την αντίσταση των ιστών απέναντι στις βλαπτικές χημικές ουσίες.
• Έχει τοξική δράση έναντι στο βακτηρίδιο Staphylococcusaureus.

ΛΑΔΙ ΛΟΥΙΖΑΣ

-Βοηθάει τις πληγές να επουλωθούν και τους μώλωπες να υποχωρήσουν. SOS:η λουίζα έχει ιδιαίτερα υψηλή περιεκτικότητα σε καμφορά και μπορεί να σάς φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα.
-Οι μαλακτικές της ιδιότητες απαλύνουν το δέρμα που παρουσιάζει φλεγμονές και ξηρότητα και οι καθαριστικές της ιδιότητες απομακρύνουν τους ρύπους του δέρματος.

-Οι στυπτικές ιδιότητες της βοηθούν ως ένα βαθμό στο σταμάτημα της αιμορραγίας και την επούλωση των τραυμάτων

-Είναι φημισμένο για τις αφροδισιακές του ιδιότητες, γιατί δημιουργεί υπεραιμία και αύξηση της ροής του αίματος & αντιμετώπιση παθήσεων από ΜΕΛΕΤΕΣ.